ميان مسلمين انتشار ميدادند ، كه نمونه‌ئى از آنها در اين زمان هم در ميان عوام مسلمين ديده مىشود ، مانند عقيده باينكه تنها قبول تشيع يا محبت امير المؤمنين عليه السّلام يا اميدوارى به خدا يا گريه براى امام حسين عليه السّلام بدون هيچ طاعت و عبادت ديگر موجب سعادت و نجاتست ، امام باقر عليه السّلام با يك جمله كوتاه ، تمام رشته‌هاى اوهام و خرافات ايشان را بر باد داده ، شيعيان خود را بيدار و هوشيار مىكند و شاهراه حقيقت را پيش پاى آنها ميگذارد و ميفرمايد : افكار و عقايد باطل ، شما را منحرف نسازد ، بدانيد يگانه راه سعادت و نجات اطاعت خداست و بس و بقيه احاديث اين باب نيز شاهد اين مدعاست . 2 - امام باقر عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله در حجة الوداع سخنرانى كرد و فرمود : اى مردم ! به خدا چيزى نبود كه شما را بدوزخ نزديك و از دوزخ دور كند ، جز آنكه بدان دستورتان دادم ، و چيزى نبود كه شما را ببهشت نزديك و از بهشت دور كند ، جز آنكه از آن نهيتان كردم . همانا جبرئيل در دلم افكند كه هيچ كس نميرد تا روزيش را كامل گيرد ، از خدا بپرهيزيد و در طلب روزى آرام باشيد ( حريص نباشيد و خود را به زحمت نيفكنيد ) و دير رسيدن روزى شما را وادار نكند كه آن را از راه حرام جوئيد ، زيرا آنچه نزد خداست جز بوسيله اطاعتش بدست نيايد ، 3 - جابر گويد : امام باقر عليه السّلام به من فرمود : اى جابر ! آيا كسى كه ادعاء تشيع مىكند ، او را بس است كه از محبت ما خانواده دم زند ؟ به خدا شيعه ما نيست ، جز آنكه از خدا پروا كند و او را اطاعت نمايد ، اى جابر ! ايشان شناخته نشوند ، جز با فروتنى و خشوع و امانت و بسيارى ياد خدا